Terug naar gedichten index

Zo wil ik niet

Ik plooi je naam in duizend raadsels op mijn lippen
verfoei je
door het zilt wat jij alleen aanbiedt
in rimpels en zuchten
kom dan ..eng.. verdriet.

Jouw kaaklijn is scherp
recht naar voren
je ogen leeg
en ik..neen..ik eet niet meer.

Ik honger nog steeds naar inhoud
alleen naar liefde

Met een vuistslag op tafel
een droom aan biggel
En ik lach glas hard naar een leugen.
in spiegelbeeld.

van gister

Shania_roos © Duvéra 20-06-06