Klein randje dood

Woorden gevouwen
als een klein randje
dood
vermorzeld in breekbare handen.

Haar blik schreeuwt
hulpeloos te zijn
en kijken in een
zwarte rouw.

Gister is afgenomen
en de morgen komt nooit.
Zonder het geluid
van
geluk of blij te zijn.

De stilte zucht zwaar
en het hagelt
keien
op haar verwonde hart.

Gister gevouwen
als een klein randje
dood.
Een papier worp als steen
richting een morgen
die nooit
meer komt.

Duvera 10-01-06