|
Terug naar gedichten index
|
Dag lief meisje
En langzaam vertel ik het
aan de wind.
Schrijf je naam op de zon
in het water
en mijn lippen dragen je naam in rimpels
Laatste rozen zingen
in zwijgend rood
Drink ik zoet
bij een ochtend dauw
Ooit was plukken mooi
slechts liefde fluisteren
samen tussen madeliefjes
Hoe stil, mooi kon zijn
in zwijgen lief kind
De dood noemt zichzelf
nog steeds het licht
Ik heb de dag nimmer vernomen
og aanschouwd
in duinen en gras
of daartussen onder het licht
war zich ontvouwde in volheid van mijn hart
Ik kijk naar boven
en wil het schateren nog even horen
Je lijkt te dansen en te zingen in al je eenvoud
want de wind streelt zachtjes mijn gezicht
Dag lief meisje mijn lief
© Duvéra
|
|