Het juweeltje in een wiegje klein'
't Kindeke als een briljanten zonneschijn
't Perelke in een oester, dat ik zomaar koester
't Schelpke dat beschermen moet, buigt zich over het leven toe
Bij het opengaan, 't perelke perst zijn oogjes toe
Te onwezenlijk al dat licht
Teveel al die bewondering, voor 't perelke klein
't Wil liever nog geborgen en verborgen zijn...
Nog even 't jonge leven gadeslaan
Armkes en beentjes die spontaan bewegen gaan
Voor het schelpke zich weer sluit
En het perelke dat slapen gaat niet vermoedt
Dat 't schelpke over zich heen
Beschermen en ontfermen doet...



BEWAARENGEL

Van waak tot slaap
Het kinderwezen, de oogjes moe
Het engeltje dat het briljant bewaakt
Doet ze zachtjes toe

Liefdevol gedragen
Langsheen de melkweg der bloemen
Van het mooiste kleurpallet
Allen door hemelse muziek
In beweging gezet

Doodstil ligt in 't wiegje
Als was t' een popje van porselein
Het kind lief, ogen als twee potloodstreepjes
Mondje open, 't moet van verwondering zijn

Het hemelwezen schommelt 't wiegje klein, geruisloos heen en weer
Neuriet zacht mede het refrein
Het kind ver weg in de kleurrijke bloemensfeer

's Morgens als het jonge leven ontwaakt
Een wondertje is geschiedt
Naast 't kleine tere hoofdeke
Een vergeet mij niet!


Prematuur

Een popje onder een glazen serreke
Het leven vroegtijdig gekomen
Als de glinstering van een sterreke
Te vroeg nog om te dromen

Gevoelig en fragiel
De liefde die mens geworden is
Het parelke dat ik bemin
Ik zou willen voelen wat ik mis

Achter glas verstoken
Net als een plantje klein
De mooiste bloem ontloken
Nog volkomen 'afhankelijk' zijn

Eindeloos deint de tijd
Eer het kindeke voldoende resistent
Van het glazen huizeke bevrijd
De echte moederliefde weer herkent...


Ingezonden door : © Jozef
 

Terug naar menu