|
Ik kijk in mijn spiegel en zie,
Een ander dementie zoals op televisie. Waarin iedereen leeft zoals ik wil, Tussen de mensen geen verschil. Als ik praat doodstil. Daar sta ik voor mijn spiegel uren lang, Een traan glijdt over mijn wang. Waarvoor ik me anders schaam, Ik besef langzaam. Mijn spiegel beeld lijkt voor altijd, Het enkelvoud van eenzaamheid. 
Ingezonden door © Nynke 12-03-07 |
