|
Een eeuwige zucht
wanneer ik sterf
herinner jij je dan nog
hoe zacht jouw handen zich
over mijn vingers legden
zo verwonderd
keek je me aan, alsof
je nog nooit in liefde had geslapen
jouw mond werd geboren
op de mijne en ieder woord
bond zich aan onsterflijkheid
je was nooit vreemd
niet in verdriet, niet in pijn
niet in nauwelijks verstaanbaar gefluister
dat het dichterbij kwam, te dicht
om slechts in jou te willen leven
zoals zon in rozen of in het ademhalen
zo geef ik je nu mijn laatste wens
liefste, mijn lief
geef je hand en
leg ze op mijn sterven
© Kerima Ellouise
|
Ochtendmist
ik weet
ik word morgen wakker
met diepe kleuren
als zonlicht of sterren
pasgeboren
nog nooit zo dichtbij
maar naaktheid
weegt zwaar
zwaarder
dan wolken vol winter
of het zoeken naar
het andere
het is geweest
maanlicht wit
in een lied
vol onstilbaarheid
het liefst praat
ik met jou
elk woord
in één nacht
ja, morgen
nog nooit zo veraf
kerima ellouise 05-08-06 ©
|
Een zeemeeuw vloog
onverwacht in mij
vond ik jou
en luchten vol licht
ik wil de dag achterna
dichtbij de kust
zomaar wat dromen
over geluk
het wordt later
ver van de stad
en op het strand
vegen witte wolken
de stilte bij elkaar
golven groeten
ook een kind
met een zoen
in haar wijde haar
net op dat moment
verdwijnt het zicht
en ik besef
dat ik in het ijle
een droom heb gedicht
kerima ellouise 05-08-06 ©
|
Scheppingsverhaal
ik heb jou lief
je sterrenogen
vroeg in de morgen
laat in de nacht
ik volg je naar binnen
om de dag te vergroten
in zoete drang en
alles om me heen
laat me jou strelen
het zicht van je dromen
een enkel woord
tussen de zinnen
waar alleen ik
languit mag liggen
in één ademzucht
van bewegend beminnen
kerima ellouise 17-05-06©
Terug naar menu
|