* Jij en niemand anders *

zou willen dat jij mijn moeder
en mij verloren had
slechts éénmaal liefgehad
terwijl ik in mijn eerste adem
mijn laatste zou zijn

ik werd verwekt in de oorlog
1943 was een slecht jaar, voor mij
niet welkom geheten, toch verwekt
na mijn geboorte weggedacht
zo’n half jaar lang

er was geen voeding
borsten waren leeg
ook de aandacht, liever niet denken
aan een kindje dat hongerig
achtergelaten in een spijltjesbed

moest vluchten langs wolken
en luchten, zou jij mij willen
mij koesteren aan je borst
stillen mijn eeuwige dorst

dan zou ik jou stromen
al je tranen, altijd
totdat je ogen helder
en je hart weer fris

12-1-07 © H.v.D

Hans dank je wel.

Memories

memories, they come to me without a warning
memories, caress my mind and slipp away
won’t you please, please stay with me untill the morning
memories, please help me through another day

I see your picture and I think about the good times
I see your eyes and I remember all the tears
sweat memories to my mind and make me wonder
where we went wrong and what happened to the tender years

refrein

you remember my lips while my fingers used to hold you
you allways said that I was more than just a friend
but the tings are changed, I know that you no longer love me
please tell me how could such good things ever end

refrein

memories, please help me through another day

Aangepast ©

Kleurenslag

over de blink van de bronzen duinen
schaduw van grote wolken glijdt
de wolken komen aangerold
als een blauwe, kolkende branding
de wind neemt aanloop tot al wijder vluchten

wolk-wezens, bijna bewegingloos,
bereiden hun scheervlucht
scherpen hun vleugels,

schetsen de lucht met slagpennen
en het zachtste dons
waarlangs het wonderlicht uitglijdt

beneden een woest tumult van golven
die elkaar groengrijs begraven

op hun flitsend zwingen wieken zij
een kleurenslag door de lucht


Dank je wel Hans
 

Jonge vogels

haren los in ’t gras gevlaagd
bont abeelt de kievit
aan het blauwe spant

‘k kietel haar met grasspriet
haar huid trekt strak
een vlies op warme melk

gevlucht uit een sfeer
van roekloos woekerwoord
paart zij haar medelijden
aan mijn diepst gemis

zwijgend praten wij
onze handen tot witte vlekken
komen en gaan

als jonge vogels
reppen wij de wiek tot vlucht
‘t gras rondom, compassioneel
zucht en zucht

Terug naar menu