Jouw ogen hebben mij doorstoken
met verlangens onuitgesproken
die plakkerig aan je ziel
en geen woord die je twijfelend hart ontviel.

Alleen een vrang gevoel van pijn bleef hangen
in een woestijn van eenzaamheid zat ik gevangen
waar \'s nachts de sterren straalden
maar nooit de hoop op onze liefde haalden

Ik liet je sterven in die woestijn
en zocht tevergeefs waar een bron kon zijn
maar je ogen waren niet langer groot, werden klein.
en \'k wist op een dag zou ik ooit van een ander zijn.

Ingezonden door © Greta Casier 08-07-07

Alles aan jou is zo verheven
jij bent mijn liefde onmetelijk groot
met jou kan ik in een hemel leven
jij bent mijn passie, meer dan dagelijks brood.

zonder brood kan ik nog leven
maar niet zonder jouw aanwezigheid
de tijd heeft niets aan jou gesleten
want jij bent goddelijkheid.

Iedere dag zie ik je opnieuw verschijnen
zowel in het duister als in het licht
jij kan mijn leven alleen maar verrijken
jij bron van liefde aan mij gericht.

Met jou wil ik ooit die verre kim bereiken
onze liefde bezit die wonderbare kracht.
Daarachter gaan wij eeuwig verrijzen
samen, twee wezens in één hart!

afstand in dromen en tijd
waar en met eender ook wie
hoe dan en waar dan maar ook
in elke zin en in elk gebaar
het heeft zijn plaatsje veroverd
het zit in je hoofd en hart
in het hele lijf is het te voelen
het is niet anders als
dat het gewoon
naast om met en in je leeft

Betsy2008  

Terug naar menu