Een gelaat oud en getekend,
van de dagen niet goed meer wetend.
Verzonken in je vele gedachten,
bundelend je resterende krachten.
Je zicht wordt je ook langzaam ontnomen.
Je verzucht: aan oud worden valt niet te ontkomen.
Met al mijn liefde in mijn hart zou ik je willen geven,
meer afleiding en vrolijkheid in je "gevangen" leven.
HELAAS die vrijheid is ons niet gegunt,
want de afgunst ziet dit als een onprofessionele stunt.
Verscholen huilen we nu vaak samen,
en eindigen steevast de dag met Amen.
Ik koester de klaterlachen die ik je soms kan ontlokken,
en krimp ineen als ik je zo zie tobben.
Wat doet het pijn dat een mens niet de eigen vrijheid mag zijn,
domweg door jalozie en zeer scherp venijn.
LIEF OUD KLEIN "MENSJE MIJN",
we delen samen heel wat pijn.
Ieder op zijn eigen manier,
OOOOoo wat zou ik je nog willen gunnen wat meer levensplezier!!!
In liefde je "meisje mijn".

Ingezonden door Elly 10-01-07

Y
 

Terug naar menu