|
Marnixline
Het hart lijdt, tergt,
slaat, vertrapt,
grenst af, stelt teleur,
keer op keer.
Niet verwerkt,
het verlies van dierbaren.
Afgewezen door het zijn,
de persoonlijkheid.
Open vlees bedekken
afgebeten nagels.
Diepe snijwonden
kerven beide armen.
Frustraties gevangen,
bedekt in een net van grenzen,
op het bleke, tere lichaam.
Ervaart iedere dag,
het leven uitzichtloos.
Overdosis slikken,
niet wetend, niet denkend
aan schuldbesef.
Alleen ... verlossing ...
van het innerlijke bestaan,
van, voor jóu, ondraaglijk leven.
Ingezonden door © avriends - 2007
Fluisterbos
Als ik bij je ben,
hoor ik de wind
met de bladeren spelen.
Het lijkt alsof
de bomen fluisteren.
Ik probeer mee
te fluisteren.
Het is in een taal
die ik niet begrijp.
Alleen de zielen,
s’nachts bij maanlicht.
In afwezigheid
van hun geliefden.
Fluisteren zij,
over het leven,
wat zij ooit hebben geleefd.
© avriends - 2007
De dood van een muzikant
het doek is gevallen zijn muziek,
uitgespeeld de laatste adem
een ingedrukte toets blijft onaangeroerd
de zaal, in stilte
© avriends - 2008
Terug naar menu
|